دلی من گربه س

تو دری مچد دلی من دسد
نه میشد کندد نه میشد بسد

روزی عاشورا عرقی جلفای
نه میشد خوردد نه میشد نسد*

تو گلی غمزه ی جلو چشمی دل
نه میشد بود کرد نه میشد دس زد

دلی من گربه س سنبلا تیبم
شنیدس بودا آ شدس مسد

نمیگم اصش نبودم عاشق
ولی عشق تو همه را پس زد

برا من بسس که تو آلو شی
تا به ما بلکی برسد هسد

برا من بسس که گزی آرتی
بخوری من شم آرتی لا لثد

کی میی نوروز دو هزارو پنج
یا نیمی شعبون ده چیس قصد

(شاعر نمیدانم کیست)

*اشتباها پس زد خوانده ام

تصنیفی 3 ضربی در شوشتری سی بمل.

این شعر اصفهانی ، هدیه نوروزی من به شما ، شاید لبخندی به لبتان بیاورد .این هم ترجمه اش:
تو دری مچد دلی من دسد (تو در مسجد هستی دل من دسته تو)
نه میشد کندد نه میشد بسد( نه میشه تو را کند نه میشه تو را بست)

روزی عاشورا عرقی جلفای( شراب جلفا در روز عاشورایی)
نه میشد خوردد نه میشد نسد*(نه میشه تو را خورد نه میشه تو را نستاند)

تو گلی غمزه ی جلو چشمی دل(تو گل غمزه ای پیش چشم دل من)
نه میشد بود کرد نه میشد دس زد(نه میشه تو را بو کرد نه میشه تو را دست زد)

دلی من گربس سنبلا تیبم( دل من گربه است ای سنبل الطیب من)
شنیدس بودا ا شدس مسد(بوی تو را شنیده و مست تو شده است)

نمیگم اصش نبودم عاشق(نمیگم اصلا عاشق نبوده ام قبلا)
ولی عشق تو همه را پس زد( ولی عشق تو همه را کنار زد)

برا من بسس که تو آلو شی ( برای من کافیه که تو آلو شوی)
تا به ما بلکی برسد هسد( تا بلکه هسته تو به ما برسد)

برا من بسس که گزی آرتی( برای من کافیه که گز آردی)
بخوری من شم آرتی لا لثد( بخوری تا من آرد لای لثه تو بشوم)

کی میی نوروز دو هزارو پنج( کی می آیی؟ نوروز دوهزار و پنج؟)
یا نیمی شعبون ده چیس قصد( یا نیمه شعبون؟ آخه قصد تو چیست؟)

پی نوشت:
---------------------------------------------
گفتگو با محسن را همینجا ادامه می دهم.