حرف و سخن
امیدوارم 16 آذر امسال نمایش اتحاد مردم با دانشجویان باشد. دانشجویان در عین حال که از گروه های مرجع اجتماع هستند ، به شدت آسیب پذیرند و نیاز به حمایت گسترده همه اقشار اجتماع دارند. سرنوشت دانشجویان ما در چنگ یک مشت آدم بی وجدان است که از انجام هیچ کاری ابا ندارند و به راحتی آنها را از ساده ترین حقوق خود ، یعنی حق تحصیل محروم می کنند. دانشجویی هم که از تحصیل بماند ، خدا می داند که به چه سرنوشتی دچار شود. بنابراین بدیهی است که دانشجویان ما با احتیاط وارد میدان مبارزه بشوند. البته آن جماعت از جان گذشته ، که جانشان را کف دست گرفته اند ، از محرومیت و زندان باکی ندارند ، ولی اکثریت غالب با کسانی اسنت که همیشه می خواهند حداقل بهای ممکن را بپردازند.
البته اینکه بیشتر دانشجویان در قبال خانواده های خود تعهد خاصی ندارند، امتیازی است که بیشتر اقشار اجتماع ندارند . کاسب و کارمندی که باید شکم بچه هایشان را سیر کننند و خرج آنها را بدهند ، بدون شک جرات کمتری برای ورود به میدان مبارزه دارند ، و از این روست که نهایتا سرنوشت اغلب جنبش های مبارزاتی در دانشگاه ها تعیین می شود.
اما متاسفانه آنطور که به نظر می رسد دانشگاهیان ما هنوز نقش اساسی خود در تغییر فضای اجتماع را باور نکرده اند. این را از آنجا می شد فهمید که مثلا دانشگاه علم و صنعتی که کیانوش آسایش را کشته اند ، هنوز دایر است و دانشجو و استادش می روند و می آیند و انگار نه انگار که اتفاقی است. البته این بدان معنی نیست که کسی به این موضوع نمی اندیشد ، یا دلش نمی خواهد در این باره کاری کند ، بلکه به این معنی است که آن اتحاد بین استاد و دانشجو که باعث ریخته شدن ترس ها و محو نگرانی هاست ، به وجود نیامده است و این نهایتا نشان دهنده عدم اعتماد به نفس است. در چنین شرایطی مهمترین وظیفه ما و همه اقشار اجتماع ، قدرت و روحیه بخشیدن به قشر دانشگاهی ، و یادآوری نقش مرجعیت آنها ست.
بنابر این هر جا که هستیم ، قرار ما در تجمعاتی که به این مناسبت برگزار می شود! این هم آگهی برنامه ای که قرار است در واترلو برگزار شود:
---------------------------------------------------------------
به لحظه لحظه ی این روزهای سرخ قسم، که بوی سبزترین فصل سال میآید
شانزدهم آذر ماه روز ملی دانشجو در سراسر ایران است، که از سال ۱۳۳۲ با حمله ی کودتاگران به دانشگاه فنی تهران این روز به روز دانشجو تبدیل شد. این روزها هم کشورمان، ایران یکی از ملتهب ترین روزها یش را می گذراند و برای اولین بار در ۳۰ سال گذشته مردم ایران به دنبال حقوق از دست رفته خود دست به اعتراض زده اند. تا به امروز صدها نفر زخمی یا کشته شده اند، و بسیاری از هموطنان مان بدون هیچ دلیلی روانه زندان شدند و با شکنجه ها ی مختلف از قبیل شکنجه روحی، کتک، تهدید به مرگ، تجاوز و...... ماهها است که دست و پنجه نرم میکنند.
اکنون میخواهیم ما هم به عنوان عضوی از کشور دردمندمان، از دانشجویان و مردم واترلو بخواهیم که با شرکت کردن در تظاهرات روز ۱۶ آذر که مصادف است با یکشنبه ۶ دسامبر همبستگی خود رادر حمایت از دانشجویان و مردم ایران نشان دهند شاید که فریادهای ما در اینجا پشتوانه ی هرچند کم ولی با ارزش برای مردم ستم دیده ی ایران مان باشد و نور امیدی را نسبت به خارج نشینان در دل آنها روشن کند.
این برنامه در حمایت از جنبش سبز برای دمکراسی در ایران است لذا از آوردن هرگونه پرچم ایران چه الله، چه شیرو خورشید و حتئ پرچم سه رنگ بدون علامت جدّاً خوداری کنید. پلیس واترلو هم شرکت کنندهگان را از آوردن پرچم منع کرده است.
هر نوع نماد سبز که میخواهید میتوانید به همراه داشته باشید ( لباس، دستبند، بادکنک، کلاه، پلاکارد، پوستر.....)
هوا در روز یکشنبه مناسب است کمی ابری است و دما ی هوا بین یک تا چهار درجه سلسیوس متغیر است.
به امید دیدار شما در روز ۱۶ آذر این کمترین کار است برای هموطنان شجاع مان
بنی آدم اعضا ی یکدیگر اند که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضو ها را نماند قرار
تو کز محنت دیگران بی غمی نشاید که نامت نهند آدمی
"سعدی"
Date:
Sunday, December 6, 2009
Time:
1:00pm - 3:00pm
Location:
From SLC at UW to Laurier U
