فلک آن رفیق من بود

چه گران فروشی ای چرخ و به جان ما بکوشی
عجبا بهات دادیم و هنوز می نجوشی
سر و جان نازنینان تو به هیچ می نسنجی
که دمی رها شدن را تو به ما نمی فروشی
به شهید ما نگه کن که سکوت کرد و جان داد
تو چرا سکوت کردی و چرا نمی خروشی
بجز از غرور مردم تو چه پایمال کردی
بجز از جنایت خود تو چیز را بپوشی
فلک آن حیات ، مرگ است ، که بی وی اش بخواهی*
همه آن شراب ، زهر است ، که بی وی اش بنوشی*
فلک آن رفیق من بود ، که از منش گرفتی
تو بگو به من که تا چند ، توانم این خموشی
ز ازل حرام زادی که حرام باد بر تو
گر از این سپس بخواهی که دمی سیه نپوشی

(مهران)

*نخوانده ام

تصنیف خود ساخته ای در همایون. اجرای من در همایون سل.

این آواز ، سوگنامه ای است برای شهیدان مان که مهران عزیز آن را به مناسبت برگزاری مراسم سوگواری سراسری سروده است.

در همه دنیا به سوگ عزیزانمان می نشینیم و جامه سیاه بر تن می کنیم ، ولی نمی گذاریم که این سوگ ، مایه سکون و دلمردگی ما شود. از این انرژی عظیم سوگ ، مدد می جوییم که پا برجا بایستیم و نگذاریم جلادان خونریزی که انقلاب ما را دزدیدند ، آزادی ما را دزدیدند ، آبروی ما را دزدیدند و اینک رای ما را دزدیده اند و جان نازنین جوانان ما را می دزدند ، امید را نیز از قلب های ما بدزدند.

فلک ، آن رفیق من بود ، که از منش گرفتی
ولی بدان که نه من و نه یاران من دیگر خاموش نخواهیم نشست، تا اینکه داد رفته خود را از تو بستانیم.

----------------------------------------
دوستان ،
همه این گفته هاول ، رهبر انقلاب چک را شنیده ایم که برای تشویق مردم به ماندن در صحنه می گفت:" آنها زودتر خسته خواهند شد ، چون تفنگ دارند." ما باید بگوییم " اینها زودتر خسته خواهند شد ، چون دروغ می گویند." اگر تفنگ ، جسم را خسته می کند ، دروغ ، جان را از پای در می آورد. تمرکز این همه دروغ در این تاریخ سی ساله بی سابقه است. پس با تمام قوا در صحنه بمانیم و تردید نکنیم که آنها زودتر خواهند شکست ، که دروغ امان آنها را بریده است.