songsdaily آوازهای روزانه

حرف و سخن

حتما شما تومار اینترنتی مربوط به خلیج فارس را دیده و امضاء کرده اید. اگر احیانا ندیده اید ، تشریف ببریداینجا و امضا بفرمایید، دست شما درد نکند. جهت اطلاع عرض می کنم که تعداد امضا ها از پانصد هزار گذشته است و به یمن همت ما مردم غیور ایران به یک میلیون هم خواهد رسید.

اما و هزار اما .....

چرا ما ملت غیور در مقابل تغییر نام اینچنین بر می آشوبیم ، ولی در مقابل نابودی محتوا حاضر نیستیم قدم از قدم بر داریم؟ چرا اینچنین غیرتمندانه به پشتیبانی زنان و کارگران و دانشجویانی که در پی اعتلای نام و بهبود شرایط زندگی مردم همان کشور هستند ، هیچ سندی را امضاء نمی کنیم؟ چرا زورمان را به گوگل و برادران وارنر و نشنال جیوگرافی نشان می دهیم ، ولی به حکومت خودمان از گل نازکتر نمیگوییم؟ البته همه می دانیم که این سکوت از سر ترس است ، و حق هم داریم. آنچنان هزینه اعتراض و انتقاد و مبارزه را بالا برده اند ، که با یک حساب دو دو تا چهار تا ، می بینیم که هزینه آن به فایده آن نمی ارزد و بنابراین بی خیال می شویم. اما این سکوت ، همانگونه که تا الآن برایمان گران تمام شده است، بعد از این هم تمام خواهد شد و هر روز هزینه بیشتری برای جبران آن مجبوریم که بپردازیم.

مسئله اصلی ما این است: با حکومت خودمان چکار باید بکنیم؟ حکومتی که نماینده اقلیت کوچکی از جامعه ماست ، ولی اکثریت بزرگی از جمله بنده و جنابعالی را به گروگان خود گرفته است. من جواب خودم را به صورت یک فلوچارت در آورده ام که به محض پاکنویس کردن در اینجا می گذارم. شما هم لطفا جوابی برایش پیدا کنید و اگر قابل دانستید در میان بگذارید. سپاس.
-----------------
بعد از نوشت: این هم فلوچارت من:

روی تصویر دو بار کلیک کنید تا توسط مرورگر شما باز شود.

شاید محتوای این فلوچارت بدیهی به نظر بیاید ، ولی برای جلوگیری از این شاخ به آن شاخ پریدن و گم شدن در پیچیدگی های تصمیم گیری سیاسی به کار می آید.

سرود انترناسیونال - فارسی و انگلیسی