songsdaily آوازهای روزانه علی محمد تهرانی

حرف و سخن

در داستان شاه و کنیزک، مولوی در دفتر اول مثنوی اشاره می کند به آن زرگری که برای معالجه دختر بیمار شاه دعوت شد و نهایتا خود قربانی اجابت آن دعوت ، آنجا که می گوید :
اسب تازی بر نشست و شاد تاخت
خونبهای خویش را خلعت شناخت
و این حکایت بی نظیر بوتو ست ، که شاد تاخت به سمت خون خویش. بی تردید او به دست جاهلی کشته شد که یقین داشت کار خیر می کند. اکنون بی شمار کسان از قتل او خشنودند : خصوصا جاهلانی که او را الگوی نامناسبی برای یک زن مسلمان می دانستند ، و یا قدرت طلبانی که وجود او را مانعی می دانستند بر سر راه خود ، یا کسانی که او را مسئول قتل عزیزان خود می دانستند. قطعا کسانی که از قتل او خوشحال اند با کسانی که نقشه قتل او را کشیدند و مرتکب قتل شدند ، همه به یک اندازه قاتل اند.

چیزی که در آن تردید نمی توان کرد این است که او با افتخار مُرد ، با محبوبیت و با مظلومیت. همه چیز او اکنون در هزار و میلیون ضرب می شود و آنچه پیکر زنده او می توانست بکند ، اکنون پیکر بی جانش در مقیاسی بزرگتر خواهد کرد . اشک هایی که در فرودگاه کشورش ریخت به محض رسیدن ، اکنون سیلابی می شود تا خانمان بی وطنان را ببرد و حرف هایی که در دوره اقامت کوتاهش زد ، ورد زبان مردم تجدد خواه پاکستان خواهد شد ، و از هر قطره خون او هزاران دختر پاکستانی خواهند رویید که بخواهند ناجی کشورشان باشند از دست ارتجاع مذهبی ، تسلط نظامی ، و وابستگی خارجی.

همه روزی از این دنیا خواهند رفت ، خوشا به حال او که چنین با سربلندی رفت ، و بدا به حال آنان که ماندند با دستانی آغشته به خون .

و اما ....
روضه بی نظیر را خواندم ، تا هم از کنار این اقدام رذیلانه بی تفاوت نگذشته باشم ، و هم هشداری بدهم بابت آنچه که مدتی است از آن می هراسم:

بانوی صلح ما ، شیرین عبادی ، از چند نظر به بی نظیر شباهت دارد. اول اینکه زن است و خیل انبوهی از مردان بی خمیره ای که تحمل پیشی گرفتن زنان را ندارند ، در کمین خویش دارد. دوم اینکه مسلمانی اش به گونه ای است که خشک مغزان را خوش نمی آید ، آنان که زنان و دختران را به خاطر نوع پوشش به صلابه می کشند ، و خون خلق را به خاطر تخطی از قوانین شرع بر زمین می ریزند. سوم اینکه در مقابل حکومتی ایستاده است که مخالفت با خود را جز با داغ و درفش و مرگ پاسخ نمی گوید. چهارم اینکه به خاطر ایمان به کاری که می کند ، پروای مرگ ندارد و سستی حاکمان را در حفاظت از جان خود به چیزی نمی گیرد. پنجم اینکه ، در سرزمینی می زید که استخدام قاتل از آب خوردن ساده تر است. سرزمینی که مردمان برای تامین معاش ، کلیه می فروشند ، فرزند می فروشند ، خود می فروشند ، و اسباب مرگ می فروشند. ششم اینکه ، تا کنون نامه های تهدید آمیز بسیاری دریافت کرده و نام او در فهرست سیاه بسیاری از گروههای ذوب شده در جهالت موجود است. هفتم اینکه ، مخالفان حکومت نیز از دشمنی با او پروا ندارند ، چون به مسلمانی خود چسبیده است ، یا انتظارات آنان را در مواجهه با حاکمان به خوبی برآورده نمی کند. هشتم اینکه ، به واسطه رفت و آمد های خارجی اش و تماس با قدرتهای بزرگ ، در مظان تهمتهای بزرگ نیز قرار گرفته است.

این همه از او موجودی ساخته ، بالقوه موثر ولی بالفعل تنها. اگر خون او را بریزند ، مردم کوچه و خیابان خواهند گفت : عجب! مگر تا به حال زنده بود؟! همین که تا الآن هم او را تحمل کرده بودند ، خودش خیلی بود!! روشنفکران هم قدری مویه خواهند کرد و اشک خون خواهند بارید ، همچنان که برای داریوش و پروانه فروهر باریدند و هق هق گریه هاشان تا موقعی به گوش رسید و اکنون آرام گرفته اند.

مرگ بی نظیر بوتو ، برای مردم پاکستان نقطه عطفی شد ، اما برای ما نکته و درسی باشد که مبادا خطری را که در کمین انسانهای پیشرو نظیر خانم عبادی است نادیده بگیریم.

تصنیف اصفهان - نواگر