آواز ماهور - ساختار شکن

ترا که نیست قدم های انتظار شکن
کجا رسد ز کفت باده ای خمار شکن ؟

چنان که بود به هر وعده ات هزار فریب
بوَد به هرسر زلفِ کجت هزار شکن

چنان که بر دو لبت آتشی ست دشمن دوست
در آستین تو دستی ست دوستدار شکن

هزار بار ترا بوده ام قرار گذار
هزار بار مرا بوده ای قرار شکن

چگونه زخمهء مهرت زنم به پرده دل
چنین که هرغضبت ضربتی ست تارشکن؟

به کام ِ خصمی و حقا که کاسه لیسان راست
طعام و ماستت ، ای طاغی ِ تغار شکن!ـ

به جلب مهر تو صد سال کار خواهم کرد
چه باک اگر نگذارد رقیب ِ کارشکن؟

تو و اصول پرستان اقتدار گرا
من و رفرم گرایان ِاقتدار شکن

زخشت کهنه بنایی مدرن خواهم ساخت
چه غم که پُست مُدرنی و ساختار شکن ؟

(م.سحر)

آوازی در ماهور می .

بیت اول و دوم : درآمد

بیت سوم: حصار ماهور

بیت چهارم: زیر افکن

بیت پنجم: کرشمه روی حصار

بیت ششم : شکسته

بیت هفتم : عراق و فرود

بیت هشتم: حصار ماهور

بیت نهم: مصراع اول : دلکش روی درجه دوم ماهور به جای درجه پنجم . مصراع دوم : فرود به ماهور

تکرار بیت هفتم : عراق و فرود



این شعر استادانه م.سحر ، جانمایه ای از طنز دارد و من هم تلاش کردم که آن را در لحن آوازم منعکس کنم.

اگر چه همه خبرهایی که این روزها از وطن می رسد تلخ و جانسوز است ، و بالطبع جان و روان من هم تلخ ، قصد دارم تا آنجا که بشود آواز تلخ نخوانم. باید با شیرینی به مبارزه تلخی رفت و با نور به نبرد ظلمت و با سپیدی به پیکار سیاهی. اندوه ، اندوه می افزاید و خشونت ، خشونت و بد خواهی ، بد خواهی و نا امیدی ، نا امیدی.

حالا که این را گفتم ، بد نیست یادی کنم از شاعر امید ، ژاله اصفهانی که از میان ما رفت. به قول خودش : " زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست ، هر کسی نغمه خود خوانَد و از صحنه رود ، صحنه پیوسته به جاست ، خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد." بی شک نغمه او را مردم ایران به یاد خواهند سپرد ، خصوصا آنگاه که غبار جهل و سیاهی از جان سرزمین مان زدوده شود و نام و کلام کسانی که مهر مردم و وطن خود را داشتند به گوش مردم برسد.
یادش گرامی.