تصنیف اصفهان - شور عشق

عشق شوری در نهاد ما نهاد
جان ما در بوته سودا نهاد

گفت و گویی در زبان ما فکند
جست و جویی در درون ما نهاد

داستان دلبران آغاز کرد
آرزویی در دل شیدا نهاد

قصه خوبان به نوعی باز گفت
کآتشی در پیر و در برنا نهاد

عقل مجنون در کف لیلی سپرد
جان وامق بر لب عذرا نهاد

بهر آشوب دل سوداییان
خال فتنه بر رخ زیبا نهاد

از پی برگ و نوای بلبلان
رنگ و بویی در گل رعنا نهاد

فتنه ای انگیخت شوری در فکند
در سرا و شهر ما چون پا نهاد

(عراقی)

تصنیف اصفهان ساخته فریدون شهبازیان. اجرای من در اصفهان می بمل با ریتم ۴٫۴ و مترونوم ۱۰۰. نوت آن را در اصفهان لا با ریتم ۲٫۴ نوشته ام.

در رابطه با خطراتی که گریبان ایران را گرفته است ، به نظر من گنجی بزرگترین قدم را برداشته است. محکوم کردن حمله نظامی و همزمان ، محکوم کردن حکومت ایران . اما افسوس که گنجی تنهاست ، همانگونه که همه کسانی که آن نامه را امضا کرده اند تنها هستند. مگر کسی در آمریکا حرف چامسکی که از بزرگترین دانشمندان معاصر است و دغدغه های انسانی دارد را می خرد؟

چه خوب می شد روشنفکران همانقدر محبوب بودند که هنرپیشه ها و ورزشکارها و خواننده ها. و ای کاش هنر مندان همانقدر مغزشان کار می کرد و دغدغه اصلاح امور را داشتند که روشنفکران. و ای کاش مردمی هم که نه از این دسته اند و نه از آن دسته ، به یک اندازه به هر دو جماعت مهر می ورزیدند.

حدیث تنهایی گنجی است و عدم دریافت حمایت از ما . ما که برای تغییر نام خلیج فارس و آب گیری سد سیوند و فیلم سیصد ، طومارهای صد هزار نفری امضا کردیم ، ولی برای خطر حمله خارجی منتظر دست قضا و قدر هستیم ، و برای همه فلاکت های داخلی جانب بی تفاوتی اختیار کرده ایم.

لطفا نامه گنجی را بخوانید ، و اگر با آن موافقید ، توافق خودتان را هر جور که می دانید اعلام کنید. جمع کردن آن سیصد امضا کار سترگی بوده ، بیایید ما هم به نوبه خودمان او را در این کار بزرگ یاری دهیم. برای بهتر شدن اوضاع مملکتمان چاره ای جز فشار آوردن به حکومت و جلوگیری از دخالت خارجی نداریم.