songsdaily آوازهای روزانه

حرف و سخن

این شعر را استاد م.سحر قبل از آن تصمیم کذایی بنده سروده بودند ، برای همین تا الآن ناخوانده مانده بود. قبل از ورود به فاز بعدی وظیفه داشتم که آنرا به انجام برسانم. اگر قدری کم سوزناک است ، ببخشید ، از این سوزناکتر نتوانستم بخوانم.

در نوشته قبلی فقط به این اشاره کردم که دوستانم مرا قانع کردند که آن دو دلیل برای توقف آواز ، محکمه پسند نبود. اینجا می خواهم به اختصار توضیح بدهم که چرا نبود.

اولا هیچ کار تولیدی خصوصا اگر از مقوله آفرینش باشد ، بی زحمت نیست. اگر از من زیاد وقت می گیرد ، کم و بیش از هر کس دیگری هم می گیرد. اگر بنده از سختی کار شاکی هستم ، میتوانم قدری از فشار کار کم کنم و با سرعت کمتری به روز شوم. درست است که اسم وبلاگ ، آوازهای روزانه است ، ولی هیچکس توقع ندارد روزی یک آواز جدید بشنود.

دوم اینکه ، شکایت من از اثر نداشتن این آوازها ، کاملا بی اساس است. وجود شما دوستان نازنینم خود موید بطلان این ادعاست . مهمترین اثر این آوازها همین بوده که من الآن شما را دارم که هیچ چیز با آن برابری نمی کند. اگر به اثرات اجتماعی وسیع تر فکر می کنم باید بیشتر تلاش کنم و از شما هم کمک بگیرم.

سوم اینکه ، جُستن شادی در درون نباید مانع جستن شادی در بیرون شود. این دو باید همزمان و موازی هم باشند. تا زمانی که آدم در اجتماع زندگی می کند باید یاد بگیرد که چگونه دیگران را شاد کند و چگونه از شادی دیگران شاد شود. گیرم که بنده به مقام استغنای از خلق رسیدم ، چه تضمینی دارد که از آن مقام ، باز هم به شادی دیگران بیاندیشم ، چیزی که بدون آن ثانیه ای تحمل خودم را نخواهم داشت.

چهارم اینکه ، اگر آواز بخواهد مانعی در راه رسیدن به آن استغنای درون باشد ، همه چیز های دیگر هم چنین خواهد بود. شاید هنر این باشد که به جای خالی کردن خود از همه چیز ، بتوانیم همه دارایی ها و تواناییهای خودمان را در خدمت رسیدن به آن اصل ِاصل ِاصل ها که هنوز نمیدانم چیست به کار گیریم.

به هر حال باز هم ممنون از شما که مستقیم و غیر مستقیم ، این نکات را به من یادآوری کردید.

آواز کرد بیات - سنگسار