شعر آواز
با دست ِ خود به پیکر ِ خود سنگ می زنی
آگه نیی که بر سر ِ خود سنگ می زنی !(*)
قاتل به حُکم ِ قاضی ِ شرعی و غافلی
ور خود به حُکم ِ باور ِ خود سنگ می زنی
بیداد ، سنگ ِ کینه به دستت نهاد و تو
در سایهء ستمگر ِ خود سنگ می زنی
نیم ِ وجود ِ توست به میدان ِ قتلگاه
بنگر به نیم ِ دیگر ِ خود سنگ می زنی
سنگی که می زنی به تماشای سنگسار
بر آبروی مادر ِ خود سنگ می زنی !
(م. سحر)
پاریس ،22/6/2007
(*)در اصل شعر به جای "آگه نیی" ، "خاکت به سر" بود ، که من برای تلفیق آن با آواز مشکل داشتم و از استاد خواستم که جایگزینی برای آن پیدا کنند.