شعر آواز
میان ِ مسجدیم ، از دِیر نالیم
ملول از خود ولی از غیر نالیم
نمی بینیم کاین خویش ِ ستم کیش
تبر دارد به قصد ِ ریشهء خویش
بدین غیرت که قصد ِ ریشه دارد
مگر از رُستنی اندیشه دارد !؟
الا ای رُستنی سوز ، ای تبرگیر
فرونه شرّ و دست از ریشه برگیر !
به دست ِ دیگر ، ای دست ِ تبردار
تبر بستان و دست از ریشه بردار !
تبر بفکن به بُنگاهی ز ما دور
ز شیطان دور ، حتّی از خدا دور
تبر بفکن که بشکوفد زمانه
جهان گردد بهاری جاودانه
بهاری ، رَشگ ِ مینو باغساری
از انسانی به انسان یادگاری !
(م.سحر)
پاریس ، 5/6/2007
