شعر آواز
پس از تلفن به مادر
و شنیدن ِ جمله ای که بیست و هشت سال است مدام تکرار می شود : "کی می آیی ؟"
ای رفته ی این دیار کی می آیی ؟
افسُردم از انتظار ، کی می آیی ؟
از پنجره دیده ام که بسیار گذشت
بی آمدنت بهار ، کی می آیی؟
هر گوشهء این خانه ز یادت شهری ست
زی رؤیت ِ یادگار کی می آیی؟
من زاده امت ، مَهد ِ تو بالین ِ من است
آخر سر ِ این قرار کی می آیی؟
من زاده امت که از تو ام دور کند
نامردُم ِ نابکار !؟ کی می آیی؟
من زاده امت که بر دلم نیش ِ فراق
هرلحظه کند گذار؟ کی می آیی؟
من زاده امت که برخی ِ هجر کنم
سال و مَه آزگار ؟ کی می آیی؟
می خواهمَت ، ای که از منَت برکندند
سوگند به کردگار کی می آیی؟
(م. سحر)
پاریس ، 31/05/2007
