تصنیف منظور منی

من چرا دل به تو دادم که دلم می شکنی
یا چه کردم که نگه باز به من می نکنی
دل و جانم به تو مشغول و نظر در چپ و راست
تا ندانند حریفان که تو منظور منی
دیگران چون بروند از نظر از دل بروند
تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی

(سعدی)

تصنیف ماهور ساخته جلیل عندلیبی. اجرای من در ماهور "ر" ، ابتدا با ریتم ۳٫۴ و مترونوم ۱۰۰ و در تکرار با ریتم ۶٫۸ و مترونوم ۶۰ (که می شود معادل مترونوم ۱۸۰ برای ریتم ۳٫۴ یعنی تقریبا سرعت دو برابر).

برای مشاهده نت آواز کلیک کنید.

اگر دوست دارید اجرای دقیق این تصنیف را با صدای خواننده ماشینی بشنوید و نوتهایش را دنبال کنید، اینجا را کلیک کنید.

نگاهی به هنر (3):

هنر برای آدمیزاد همیشه منشا جاذبه بوده است و از اینرو کسانی که میخواسته اند بقیه آدمها را به خود یا چیز دیگری جذب کنند از هنر به عنوان وسیله استفاده کرده اند. حکومت ها برای محکم تر کردن پایه های حکومتشان ،اربابان مذاهب برای جذب بیشتر مردم به دین و صاحبان رسانه ها برای جلب مردم به برنامه هایشان همواره از هنرمندان استفاده کرده اند و هنرمندان هم که راه بهتری برای امرار معاش نمی شناخته اند به جز موارد بسیار نادر دست رد به هیچکدام نزده اند. از قضا پر رونق ترین روزگار برای هنر و هنرمند زمانی بوده است که صاحبان قدرت و ثروت به آنها روی خوش نشان داده اند.

هنر همیشه پوسته ای دارد و هسته ای. پوسته آن همواره زیبا و جذاب است چون برای جلب و جذب آفریده شده است ، اما هسته آن همیشه اینچنین نیست. چه بسا اندیشه های نادرست که در قالب کلمات زیبا به خورد مردم داده شده است ، و چه بسا حرفهای سخیف که در قالب موسیقی زیبا گذاشته شده و به ذهن و ضمیر مردم وارد شده است.

اگر مشتریان هنر همیشه مشتری پوسته باشند ، خیالی نیست ، اما اگر مشتری هسته شوند به خاطر پوسته ، شاید کلاه گشادی سرشان برود.