تصنیف امید زندگانی

از بوسه ای زنده ام کن ای امید زندگانی
وصلت جوانی فزاید ای مایه جوانی
گر چه سپاه عتابت راند از کنارخویشم
چشمان عاشق فریبت خواند مرا نهانی

سر کن از طرب بانگ مستی
ای خوشا می و می پرستی

دانی که دولت چه باشد روی دلکش تو دیدن
در سایه سرو نازت چون سبزه آرمیدن
گه شکوه شام هجران پیش طره تو گفتن
گه مژده وصل و شادی از لعل تو شنیدن

ما و مستی از ملک هستی
ای خوشا می و می پرستی
سر کن از طرب بانگ مستی
ای خوشا می و می پرستی

ساقی ز جا خیز می در قدح ریز
قامت برافراز شوری برانگیز
کز دل برد غم وز جان برد تاب
روی دل افروز موی دل آویز

ای قبله رویت بهشتم
عشق تو باشد سرنوشتم

عمر اگر به عشق و مستی گذرد
به که چون جهان پرستان
به خود پرستی گذرد

سر کن از طرب بانگ مستی
ای خوشا می و می پرستی
ما و مستی از ملک هستی
ای خوشا می و می پرستی

(رهی معیری)

تصنیف ماهور ساخته روح الله خالقی . اجرای من در ماهور دو و سپس تکرار در ماهور فا با مترونوم ۷۸. قسمت دوم تصنیف که در دلکش است را قدری متفاوت از نوت آن اجرا کرده ام. نوت آن را که از کتاب ترانه ها و آهنگ های جاودانه حبیب الله نصیری فر تصویر برداری کرده ام در زیر مشاهده می کنید:

شعر این تصنیف را مدتها پیش دوست عزیزی برایم فرستاده بود تا در ماهور بخوانم. از اینکه سروده رهی معیری بود می دانستم که قدیمی است و حتما کسی آن را خوانده است ، ولی هر چه گشتم آنرا پیدا نکردم ، تا اینکه نوت آن را در کتاب آقای نصیری فر دیدم و از روی نوت به آواز رسیدم .

از اینکه در کتاب به جای اسم خواننده سه تا نقطه گذاشته است حدس می زنم که مرضیه آنرا خوانده باشد. اگر از شما دوستان کسی آن را شنیده و یا به آن دسترسی دارد ، ممنون می شوم به گوش من و خواننده های این وبلاگ هم برساند.