ماهور - ۹ - نیریز ۸ - نیشابورک

نیریز:

همه سرخوش ز جام ارغوانی
همه جویای عیش و کامرانی
همه چون شاخ گل پیمانه در دست
تماشایی خراب و باغبان مست
کنون کاندر سر هر کس هوایی است
به هر شاخی ز هر مرغی نوایی است

(میرزا نصیر اصفهانی)

نیشابورک:

پند عاشقان بشنو وز در طرب باز آی
کاین همه نمی ارزد شغل عالم فانی
زاهد پشیمان را ذوق باده در جان است
عاقلا مکن کاری کآورد پشیمانی

(حافظ)

گوشه نیریز و نیشابورک بر اساس ردیف استاد کریمی در ماهور "فا". ابتدا گوشه نیریز را گذاشتم که نیشابورک بی مقدمه شروع نشود. گوشه نیریز مقدمه سازی لازم را انجام می دهد.

آوانویسی آواز در ماهور دو از مرحوم دکتر محمد تقی مسعودیه. تصویر برداری شده از کتاب ردیف آوازی استاد کریمی ، انتشارات سروش.

قسمتهای قرمز شده را برای بهتر شدن آواز ، نخوانده و قسمت سبز شده را متفاوت خوانده ام.

نگاهی به هنر - ۲

بر اساس تعریفی که از هنر کردم ، هنرمند کسی است که با تولید اثری ، احساس و ادراک خودش را به طور موفقیت آمیز به دیگران منتقل می کند.

پر پیداست که همه افراد بشر در این تعریف جا می شوند که به نظر من اشکالی هم ندارد. از قضا منظور من از تقدس زدایی از هنر هم همین است که بگویم همه افراد بشر از هنر بهره ای برده اند. تجربه هنری صرفا مختص کسانی که هنرمند خوانده می شوند نیست چون افراد به اصطلاح عادی هم چنین تجاربی دارند. بنابراین تفاوت هنرمندان و افراد عادی تفاوت ماهیتی نیست بلکه تفاوتی کمیتی است . اگر روی این موضوع تاکید می کنم به خاطر این است که تلقی عامیانه چنین نیست . پرستش خداگونه بعضی هنرمندان نشان از آن دارد که مردم برای آنان حساب جدا گانه ای باز می کنند . هنرمندان هم که از این راه به نان و نوایی میرسند به روی مبارک نمی آورند و هواداران خود را نه تنها از اشتباه در نمی آورند بلکه آتش اشتیاق آنان را بیشتر می کنند. تازه گاهی امر بر خودشان هم مشتبه می شود ، درست مثل بعضی اربابان مذهبی. و این از آفات جدی هنر است که هم باعث فساد هنرمندان می شود و هم باعث فساد کسانی که خود را هنرمند نمی دانند.