تصنیف رقص گیسو - ۱

من به دوش یار زیب و زیورم
بر سر نگار تاج گوهرم
از گل بهار تازه رو ترم
همره نسیم جامه می درم
در راه تو فکنم دام دلبری فکنم دام دلبری
در راه تو فکنم دام دلبری فکنم دام دلبری

جان تو بسته شد به کمند تار من شام تار من
رفته هر سو تاب هر مو من پریشان هستم
از غم آزاد سرخوش و شاد از جام می مستم از جام می مستم*
در راه تو فکنم دام دلبری فکنم دام دلبری
در راه تو فکنم دام دلبری فکنم دام دلبری

من هستم گیسوی سیاه کردم عمر تو تباه
دل بستی برجنبش من دادی بر گردش من متاع جان طاقت و توان
در راه تو فکنم دام دلبری فکنم دام دلبری
در راه تو فکنم دام دلبری فکنم دام دلبری

ادامه دارد...

(میر ناصر شریفی)

*"بی جام می مستم" درست است !

تصنیف ماهور ساخته فریدون حافظی . اجرای من در ماهور فا با مترونوم ۱۳۰. نوت آن را که از کتاب ترانه ها و آهنگ های جاودانه حبیب الله نصیری فر تصویر برداری کرده ام در زیر مشاهده می کنید:

آنچه راوی حکایت باقی در باره این تصنیف نوشته است چنان لطیف و عاشقانه است که انگیزه کافی در آدم ایجاد می کند که آن را یاد بگیرد و بخواند.

ای کاش کسی از شما میهن قریشی ( جزنی ) را بشناسد و این آواز را به گوش او برساند تا یادی باشد از آن جان عاشقی که در جستجوی عدالت و مساوات بود و رفاه و خوبی را نه فقط برای خود بلکه برای همه می خواست.