با تمام خشم خويش
با تمام نفرت ديوانه وار خويش
مي كشم فرياد
اي جلاد
ننگت باد

بشنو اي جلاد
مي رسد آخر
روز ديگرگون
روز كيفر
روز كين خواهي
روز بار آوردن اين شوره زار خون

بشنو اي جلاد
و مپوشان چهره با دستان خون آلود
مي شناسندت به صد نقش و نشان مردم
به كوه و دشت پيچيده ست
نام ننگين تو با هر مرده باد خلق
به جا مانده ست از خون شهيدان
نقش يك فرياد :
اي جلاد ننگت باد

(گزيده اي از شعر "بر سواد سنگفرش راه" هوشنگ ابتهاج)

چه فرق می کند ........!!؟ وقتی همه انسانیت کشته می شود ، چه اهمیتی دارد که آواز من در کدام مقام و دستگاه باشد.

امروز می خواستم گزارش کار دیروز را بدهم ولی با شنیدن خبر فاجعه بار کشته شدن اکبر محمدی ، شور و شوقم را از دست دادم. شرح مختصری از آنچه گذشت را در وبلاگ غوغای ستارگان بخوانید. یکی دو تا عکس هم در گالری عکس گذاشته ام.

من به معنای واقعی کلمه عزادار هستم و نیاز به قدری زمان دارم تا قدری بازسازی بشوم. این آواز را هم قبلا خوانده بودم از ترس "بی اکبر شدن و بی ناصر شدن" ، و ای دریغ که عاقبت بی اکبر شدیم. خانواده محمدی بعد از آن همه محنتی که کشید همین یک فاجعه را کم داشت.

" و تو ای ملت خفته
به یاد بیاور
همه سینه هایی که دریده شد
تا پرده های جهل تو دریده شود
و همه گل هایی که پر پر شد
تا باغ تو خرم شود
و ای دریغ نشد
که تو خود نخواستی
آنچنانکه باید و باشد....علی اصفهانی"