songsdaily آوازهای روزانه علی محمد تهرانی

حرف و سخن

غیبت طولانی من را ببخشید. سفر بودم. برای جبران کم کاری ، عکس هایی که در سفر گرفته ام را به تدریج در گالری عکس می گذارم. امیدوارم خوشتان بیاید!

و اما نکته امروز:

نگاهی متفاوت به عشق

وقتی در آواز همچو جام آن نکته را در باره عشق گفتم ، بسیاری پنداشتند که منکر عشق و احساسات عاشقانه هستم ولی واقعیت این نبود. فقط گفتم که هر کس میخواهد از این واژه استفاده کند باید اول منظور خودش را روشن کند یا به تعبیری، اول عشق را تعریف کند تا تکلیف مخاطبش روشن باشد. وقتی مولوی و شاملو و دالایی لاما و مادونا و کریشنا مورتی و خواجه عبدالله انصاری همه از یک واژه برای بیان احوال خود استفاده می کنند ، باید بدانیم که هر کدام چه منظوری دارند وگرنه دچار گمراهی می شویم.

البته همین که آدمهای بسیار متفاوت از یک واژه استفاده می کنند ، نشانگر وافعیتی است که من با بهره از آن تعریف خودم از عشق را برایتان می گویم:

همه میدانیم که در بن هر تجربه حسی یک رنج یا لذتی نهفته است. در دیدن ، شنیدن ، بوییدن ، چشیدن و لمس کردن ، بعضی چیزها باعث خوشی می شوند و بعضی چیزها باعث رنج. بعضی چیزها به دل می نشینند و بعضی چیزها نه. و همه نکته در همین بر دل نشستن است که البته شدت و ضعف دارد. خوردن یک غذای بخصوص ممکن است تا مغز استخوان شما را حال بیاورد و یا ممکن است فقط لذت مختصری در شما ایجاد کند. این شدت و ضعف به شدت تابع ویژگیهای فرد است و خیلی هم قابل دستکاری نیست.

حالا با این توضیح می شود عشق را توضیح داد که چیزی نیست جز آن بر دل نشستن عمیق ، آن قدر عمیق و اثر گذار که همه پیکره فرد را در بر بگیرد. همین!

با این تعریف شما می توانید عاشق قرمه سبزی باشید ، یا عاشق یک فوتبالیست ، یا عاشق خط نستعلیق یا عاشق صدای یک خواننده یا عاشق سروده های یک شاعر ، یا عاشق دختر یا پسر همسایه. عشق ، چیزی نیست بجز یک به دل نشستن اساسی. هر چه اساسی تر ، مسحور کننده تر و تسخیر کننده تر. آیا فرقی هست بین عشق های مختلف؟ نه! آیا چیزی هست به نام عشق که اینها همه نتیجه او باشند ؟ نه! آیا معنویتی در عشق هست؟ این را دیگر خودتان حدس بزنید!

طبق معمول ، دنباله بحث را در تالار گفتگو پی می گیریم. قرارمان آنجا.

تصنیف نسیمی کز بن آن کاکل آیو

Not Found