حرف و سخن
به مناسبت سال نو و اینکه هنوز در ایام عید هستیم ، پارادوکس این دفعه را به یک موضوع هیجان انگیز اختصاص می دهم. از بین پارادوکس هایی که تا الان مطرح کرده ام هیچکدام به اندازه "بچه دار شدن" مورد توجه قرار نگرفته و بنابراین حدس می زنم که این یکی هم پر طرفدار باشد.
پارادوکس ازدواج
کم نیستند افراد مجردی که نمی خواهند ازدواج کنند و در عین حال کم نیستند آنان که می خواهند ازدواج کنند ولی همسر مناسب پیدا نمی کنند . کم نیست تعداد افراد متاهلی که پا از زندگی مشترک بیرون گذاشته یا می خواهند بگذارند ، و در عین حال کم نیست تعداد افرادی که هرگز قصد پا بیرون گذاشتن هم ندارند.
وجود این همه تنوع دال بر آن است که ازدواج ، پدیده خیلی ساده ای نیست و نشان می دهد که انسان بر خلاف بقیه جانوران ، هنوز به الگوی پایداری برای ارتباط با جنس مخالف نرسیده است. ارتباطی که معمولا یا برای بچه دار شدن است یا برای کامجویی و یا برای هر دو.
ازدواج که الگویی برای ایجاد این ارتباط است قدری پارادوکسیکال به نظر میرسد که توضیح می دهم چرا !!
واقعیت این است که زن و مرد موجودات کاملا متفاوتی هستند ، موجوداتی با جسمهای متفاوت و ذهن های متفاوت. اگر چه غریزه آنها را به هم نزدیک می کند ولی به هیچ وجه نزدیک ماندن آنها را تضمین نمی کند.
با توجه به این واقعیت ، پارادوکس ازدواج در این است که از یک سو در پی ایجاد ارتباط بین دو جنس است برای رسیدن به دو هدفی که گفتم ، که کاملا غریزی و طبیعی است ، و از سوی دیگر در پی جاوید کردن این ارتباط است که با توجه به تفاوتهای دو جنس چندان طبیعی به نظر نمی رسد.
اگر این پارادوکس را به رسمیت می شناسید ، لطفا بگویید چه راه حلی برای آن دارید ، و اگر به رسمیت نمی شناسید لطفا بگویید چرا.
وعده ما در تالار گفتگو
