آموزش کلاس آنلاین پادکست تماس
آواز بعدی
آواز قبلی

آواز امروز

دشتی - دیلمان

mp3   real
دسته بندی آوازها








بر اساس مایه و مقام
شعر آواز

چنان در قید مهرت پای بندم ........ که گویی آهوی سر در کمندم
گهی بر درد بی درمان بگریم ..... گهی بر حال بی سامان بخندم
نه مجنونم که دل بردارم از دوست .... مده گر عاقلی بیهوده پندم

(سعدی)

موسیقی آواز

گوشه دیلمان از آواز دشتی، اجرا توسط خود استاد کریمی در دشتی لا. ( اگرچه سرما خوردگی من خوب شده ، صدایم هنوز سرجایش برنگشته!).

من قبلا این گوشه را در دشتی دو خوانده بودم که می توانید آن را از اینجا بشنوید.

گوشه دیلمان توسط مرحوم ابوالحسن صبا وارد ردیف موسیقی سنتی ما شده و ظاهرا دستاورد سفر ایشان به روستای دیلمان بوده ، که از روستاهای گیلان است.

این گوشه نیز روی وزن "مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل" روایت شده ولی می توان آن را روی اوزان دیگر نیز پیاده کرد. مثلا من آن را در آواز "شاد بودن هنر است" ، روی آن قسمت از شعر که می گوید " کاشکی آینه ای بود درون بین ..." پیاده کرده ام.

آوانویسی این نوت از مرحوم دکتر محمد تقی مسعودیه است که از کتاب ردیف آوازی استاد کریمی تصویر برداری کرده ام.

حرف و سخن

بحث در مورد پارادوكس بچه دار شدن در تالار گفتگو تقريبا به حالت ايستايي رسيده و بنابراين فكر مي كنم زمان خوبي براي طرح يك پارادوكس جديد باشد.

پارادوكس خودپرستي

اكثريت قريب به اتفاق مردم روي زمين از واژه "خودپرست" به عنوان فحش و ناسزا استفاده مي كنند. در حالي كه اگر با دقت و موشكافي نگاه كنيم خودپرستي در بن وجود تمام افراد بشر زنده و حاضر است. حتي كساني كه از عزيزترين چيز خود مثلا جان خود مي گذرند در پي به دست آوردن چيز عزيزتري براي "خود" هستند كه البته آن چیز گاهي واقعي است و گاهي موهوم. گاهي رضايت وجدان است ‏، گاهي رضايت خدا و گاهي هم رضايت تاريخ، ولی در هر حال برای "خود" است.

اگر چه باور كردن اين موضوع براي بعضي دشوار است و مخالف اصول اخلاقي آنها به نظر مي آيد من شخصا با آن مشکلي ندارم و پارادوكسي در آن نمي بينم. معتقدم همه خود پرستند و نمي توانند كه نباشند و بنابراین عیبی و ایرادی هم بر آنان نیست.

اما واقعيت اين است كه اين جناب "خود" كوچك و بزرگ مي شود. "خود" بعضي ها از مرزهاي تن شان فراتر نمي رود ، "خود" بعضي ها در چهارديواري خانه و خانواده مي ماند و "خود" بعضي ها تا حد كشور و جهان هم پيش ميرود. قدر مسلم هر چه اين "خود" وسيع تر باشد شدت و عمق آن هم کمتر است. كسي كه وقت و انرژي اش را صرف 10 نفر ميكند مسلما بهره كمتري به مرزهاي تن خودش مي رساند.

و اما پارادوکس اینجاست:

از طرفی جهان ، جهان موفقيت و پيشرفت "خود"هاي كوچك است. خودهايي كه همه سرمايه و انرژي خود را مصروف چهارديواري كوچك خود مي كنند و در علم و هنر و كار و ورزش یا هر چیز دیگر پيشرفت مي كنند.
از طرف دیگر ، جهان تشنه و نيازمند "خود"هاي بزرگ است تا به سمت صلح و آرامش و مدارا پيش برود. خودهايي كه اگر ثروتي و نعمتي و سعادتي دارند با ديگران قسمت مي كنند و همان اندازه كه نگران چهارديواري خود هستند نگران چهار ديواري ديگران نيز هستند.
در اين كه عده اي آن راه را مي روند و عده اي هم اين راه را ، شكي نيست. سوال اين است كه "ما" كدام راه را در پيش بگيريم و سنگ کدام را به سينه بزنيم و نسل جديدمان را بر اساس آن تربيت كنيم؟

لطفا براي ارائه نظرتان يا مشاهده نظر ديگران به تالار گفتگو بياييد. اگر در تالار رجيستر كنيد مي توانيد نوشته هايتان را بعدها اگر خواستيد تصحيح و يا حتي پاك كنيد.

رده: آواز دشتی . دشتی . ردیف . 
۳ اسفند ۱۳۸۴     February 22, 2006
آواز بعدی   آواز قبلی
نظر شما (۸)
404 Not Found

Not Found

The requested URL /display_raw.php was not found on this server.


Apache/2.2.3 (Debian) PHP/5.2.0-8+etch13 Server at rpc.blogrolling.com Port 80
اگر مایلید از بروز شدن این وبلاگ با ایمیل مطلع شوید، آدرس ایمیلتان را در زیر بنویسید و دکمه ثبت نام را بزنید.