گو خلق بدانند که من عاشق و مستم
آوازه درست است که من توبه شکستم
گر دشمنم ایذا کند و دوست ملامت
من فارغم از هر چه بگویند که مستم
(سعدی)
موسیقی آواز
درآمد دشتی به روایت استاد محمود کریمی. آوانویسی از مرحوم دکتر محمد تقی مسعودیه. تصویر برداری شده از کتاب ردیف آوازی استاد کریمی ، انتشارات سروش.
حرف و سخن
آری ، آوازه درست است که من توبه شکستم. اگر درد دیافراگم ایذا کند و قاضی سختگیر درون ملامت و خَلقی بی اعتنایی و ناهمزبانی ، باید عرض کنم که بنده خاموشی نتوانم!
راستش خسته از بی ثمری کاری که می کردم ، خواستم از فشار جسم کم کنم و گوشه عافیتی طلب کنم بلکه در پی خشنودی خاطر جسم ، آسایش جان درآید. اما دریغ که گرچه آسایش جسم حاصل شد ، آرامش جان فراهم نیامد.
خواستم خانه تکانی کنم و نام و قالب عوض کنم و طریق دیگری در پیش گیرم ، ولی راستش از نام گنجی و قولی که داده بودم شرمم آمد. نهایتا به این نتیجه رسیدم:
- برای اینکه خودآزاری نکرده باشم ، به آوازهای کم فشار بسنده می کنم.
- برای اینکه از بی ثمری کاری که می کنم و اثرهایی که نمی گذارد در رنج نشوم ، آوازهای مناسبت دار نمی خوانم.
- برای اینکه آوازهایم در غیاب مناسبت با مسائل روز ، ارزش دنبال کردن داشته باشد ، از امروز دوره ردیف آوازی را شروع می کنم و سعی می کنم ظرف یک سال آینده ردیف استاد کریمی را باز خوانی کنم و هر از چند گاهی متناسب با دستگاهی که در آن هستم ، تصنیف هایی بخوانم.
- برای اینکه این وبلاگ از جوهر اندیشه خالی نشود ، گاه به گاه موضوعی را با شما در میان می گذارم و بحثی را شروع می کنم تا هم به تدریج با دغدغه های ذهنی من آشنا شوید و هم مرا از تجربه های شخصی و نظرات گرانبهای خود بهره مند کنید. برای پرهیز ار طولانی شدن نکته امروز ، این کار را از آواز بعدی شروع می کنم.
اگر پیغامهای محبت آمیز شما نبود ، نمی توانستم دوباره عزم جزم کنم. از مهربانی و همراهی همه شما سپاسگزارم.
