Sent nel core

احساس می کنم در قلبم
درد مخصوصی
که آرامش مرا
بر هم می زند.
مشعلی می فروزد
که آتش بر جانم می زند.
اگر آن (آتش)، عشق نیست
(همانا) عشق ، آن (آتش) است.

(شاعر ناشناس)

این قطعه ساخته آهنگساز ایتالیایی Alessandro Scarlatti است که در اواخر قرن هفدهم میلادی می زیسته و جزو آهنگسازهای بنام عالم موسیقی کلاسیک است و حدود 600 آواز ساخته است. این قطعه در گام مینور است ولی به گام ماژور هم اشاراتی دارد. نوتهایی که در طول قطعه جابجا می شوند و ظاهرا به گام بخصوصی تعلق ندارند، گذرا و مقطعی هستند و بیشتر جنبه تزیینی دارند.
این قطعه را در اینجا می توانید بشنوید و دنبال کنید. اگر پرینت آن را لازم داشتید با من تماس بگیرید برایتان خواهم فرستاد.

بحث عشق یادتان می آید؟ از من انکار و از شما اصرار ؟! هر کدام از شما تعریفی از عشق ارائه کردید و در واقع به عشق ، جان دادید و آن را فهمیدنی کردید.

آواز امروز هم تعریف دیگری از عشق به دست می دهد: آتشی که بر جان آدم می افتد و آرام و قرار از او می ستاند. ای عجب که گویی همین گفته را تکرار می کند که: عشق شوری در نهاد ما نهاد جان ما در بوته سودا نهاد بهر آشوب دل سوداییان خال فتنه بر رخ زیبا نهاد
اما من از تعریف آن شاعر ایتالیایی بیشتر خوشم می آید ، چون تردید دارد که عشق آن آتش را برافروخته باشد و ترجیح می دهد که خود این آتش را عشق بنامد.

آری این آتش و شوری که در سینه همه هست و انکارش هم نمی شود کرد. اما هرکسی سینه اش برای چیزی فروزان است. یک نفر برای جنس مخالف ، یک نفر برای پول ، یک نفر برای قدرت ، یک نفر برای شهرت . در این میان هستند کسانی که آتش حقیقت شعله در جانشان افکنده است. حقیقتی که دیگران اگر چه بدان باور دارند ولی جرات ابرازش را ندارند.
این بار هم مثل همیشه این آواز را به گنجی و همه مبارزان راه آزادی که در زندانهای جور و ستم ، تاوان عشق خود را به آزادی و گوهر انسانی می پردازند تقدیم می کنم. این آواز از زبان آنها شنیدن دارد.