تصنیف کبوتر از زبان معصومه شفیعی

ای کبوتر از آشیان کرانه کردی
بی سبب چرا ترک آشیانه کردی
یادی از رفیقان آشنا نکردی

زین مکان که با عاشقان درآن چمیدی از آن چه دیدی
ناگهان چرا سوی دیگران پریدی
ترک یار نالان و ترک خانه کردی

بد گمان گشتم بر تو باری
بی وفا نبودی به یاری
در کف بازان شکاری به صد زخم کاری همانا دچاری

از فراقت من می کنم شیون
دلبر من نگارین پر من ، نگارین پر من
کی بود جانا کز وفا گردی
همسر من نشینی بر من

بد گمان گشتم بر تو باری
بی وفا نبودی به یاری
در کف بازان شکاری به صد زخم کاری همانا دچاری

از فراقت من می کنم شیون
دلبر من نگارین پر من ، نگارین پر من
کی بود جانا کز وفا گردی
همسر من نشینی بر من

ای کبوتر از آشیان کرانه کردی
بی سبب چرا ترک آشیانه کردی
یادی از اسیران آشنا نکردی

(زنده یاد ملک الشعرای بهار)

تصنیف ابوعطا ساخته زنده یاد جهانگیر خان مراد (حسام السلطنه). نوت آن را که از مجموعه همساز شماره ۲۰ نوشته محمد رضا ابراهیمی و علی صمد پور تصویر برداری شده از اینجا دریافت کنید.
نوت این تصنیف در ابوعطای لا کرن (شور سل) نوشته شده ولی من آنرا یک پرده بالاتر یعنی در ابوعطای سی کرن (شور لا ) اجرا کرده ام. ریتم این قطعه ۶٫۸ است و با متر ۴۸ نوشته شده ولی من آن را در ریتم ۳٫۴ و با متر ۱۲۰ خوانده ام که معادل ۶٫۸ آن می شود با متر ۴۰ که از اصل نوت کند تر است.

اگر به ندازه ای که ارگان ها و موسسات بین المللی برای اعتلای نام گنجی و آزادی او تلاش کرده اند ما ایرانیان چه در داخل و چه در خارج از خودمان حرکتی نشان می دادیم ، سرنوشت گنجی و همه بقیه کسانی که زیر تیغ شکنجه و محاکمه هستند و هر روز هم به تعدادشان اضافه می شود ، غیر از این می بود.
امروز به طور ناخودآگاه داشتم به خاتمی و دار و دسته اش فکر می کردم که این شعر فردوسی در نظرم آمد که:
اگر سر به سر تن به کشتن دهیم
از آن به که کشور به دشمن دهیم
و با خودم گفتم که اینان نه تنها خود تن به کشتن ندادند و کشور هم به دشمن دادند ، بلکه یکی یکی همه مردم را هم به کشتن دادند. چه کشتنی بدتر از این که کسی را که جهان یکپارچه به احترام او بر خواسته ، چنین با بی اعتنایی رها کرده اند و وقتی می پرسیم که چه خبر از او ، می شنویم که بابا اینها همه اش بازی خودشان است. راستی از این بهتر نمی شد روحیه و مرام و اخلاق یک ملت را نابود کرد. ای کاش فقط یک قطره و فقط یک قطره از خون گنجی و زرافشان و امیر انتظام و باطبی و زنده یادان فروهر ها در رگهای ما ملت جاری می شد که نتوانیم شاهد این همه تباهی باشیم و دم بر نیاوریم.