songsdaily آوازهای روزانه

حرف و سخن

اولین انتظاری که از حاکمان هر سرزمین می رود این است که حافظ جان و آبروی مردمان خود باشند. حاکمان ما نشان داده اند که نه دغدغه آن دارند و نه وسوسه این. چه جانها که از جوانان این سرزمین گرفتند و چه آبروها که از آبرومندان تباه کردند. اینان به سان جلادان که که از راه بی جان کردن مردم گذر زندگانی می کنند ، پیشه ای از این بهتر برای خود نیافته اند ، پیشه ای که در انحصار بیماران روان پریش است. ای کاش یک روز روانشناسان کشور ما همچون نویسندگان جان برکف ما شهامت می کردند و به همه عالم و دنیا اعلام می کردند که این آقایان بیمارند. آدم سالم برای دو روز حکومت دنیا چنین متعرض جان و مال مردم نمی شود. آدم سالم برای کسب خشنودی خدای خود ، چنین عرصه بر بندگان خدایش تنگ نمی کند. آدم سالم برای به کرسی نشاندن اصول و عقاید خود همه اصول و عقاید را زیر پا نمی گذارد. همه جلادان گذشته بیمار بوده اند ، و همه جلادان فعلی هم بیمارند. بیمارانی که بیماری خود نمی دانند و چون قدرت دارند جان کسی را که این بیماری را آشکار کند می ستانند.
آنان اکنون در کار بی جان کردن اکبر گنجی و ناصر زرافشان اند تنها به این گناه که بیماری آنان آشکار کرده اند. ای کاش قبل از اینکه نام جدیدی به پرونده سیاه خود بیافزایند به کار مداوای خود در می آمدند. طبیبی اختیار می کردند و گوشه ای می رفتند و دست از سر مردم بر می داشتند.
اگر شما هم با من هم عقیده اید ، این آواز را برای هر آنکس که می توانید بفرستید شاید به گوش آن جلادان بیمار از یک سو ، و طبیبان روان از سویی دیگر برسد و کاری کنند ، قبل از آنکه زبانم لال!! بی اکبر و بی ناصر شویم و در عزای آنان دیگر روی خوشی و شادی نبینیم.