songsdaily

حرف و سخن

بالاخره غوغای انتخابات فرونشست. نمیدانم آن هفده میلیون که بودند و چه بودند ، ولی دل هر آن کس که من می شناسم خونین و آزرده است. عده ای تحمل شخص منتخب را ندارند ، عده ای از دست مردم شاکی اند ، و عده ای هم چون من از دست کسانی که این نتیجه نامبارک را رقم زدند و در مقابل آن همه تخلف دم برنیاوردند .
اما این حادثه نامبارک یک نتیجه مبارک هم دارد و آن یکپارچه شدن حکومت است ، چیزی که در نبود آن در 8 سال گذشته ملت ما سرمایه ها از کف داد و امیدها و آدم ها. هیچ بعید نمیدانم که خیل انبوهی از مردم با همین نیت چنین انتخاب کرده باشند که تکلیف خود و جهانیان را با حاکمان خود روشن کنند. عده ای با این سودا که خارجیان ، حکومت را به راه بیاورند و عده ای هم دل خوش به مبارزه و ایستادگی خود مردم.
به هر حال هر چه که باشد ، اکنون زمان پیوستن به جبهه مبارزه برای مطالبات آزادیخواهانه و حقوق بشری است. اگر تاکنون در انتظار درون-حکومتی ها بودیم تا اصلاحی کنند و تحفه ای بیاورند ، باید بپذیریم که آن امیدها و انتظارها به پایان رسیده است.
در گرماگرم انتخابات ، روزی که اتحاد جمهوری خواهان ، که به اعتقاد من پاکیزه ترین بخش اپوزیسیون خارج از کشور است ، از پیدایش جبهه دموکراسی و حقوق بشر در داخل ایران استقبال کردند ، برای من روز پرنشاط و امید آفرینی بود. البته بعید می دانم اعضای آن جبهه حاضر شوند با سکولارها هم سنگر شوند ، ولی اگر نامی که برای آن برگزیده اند با محتوای آن همخوانی داشته باشد ، باید توان چنین کاری را داشته باشند.
در این صورت است که همه می توانیم با پیوستن به آن جبهه ، بر قدرت و وسعت آن بیافزاییم و صداهای پراکنده آزادیخواهی ، جمهوری خواهی ، و حقوق بشر را در داخل و خارج یکی کنیم ، و کاری کنیم که این صدای واحد نه تنها به گوش حکومتیان ، بلکه به گوش جهانیان و تک تک افراد مردم کشورمان هم برسد.
اگر چه چشمان تر مان خون فشان است و آب از سر ما گذشته است ، ای یار مطبوع و تمیز من ، همراه با گلهایی که پیرهن چاک زده اند ، چون بلبل ، بهر وطن همچنان دستان می سراییم ، هم صدا و هم آوا.

شد خون فشان چشم تر من