تصنیف الهه ناز

باز ای الهه ناز ، با دل من بساز ، کاین غم جانگداز ، برود ز برم
گر دل من نیاسود ، از گناه تو بود ، بیا تا ز سر گنهت گذرم
باز می کنم دست یاری به سویت دراز
بیا تا غم خود را با راز و نیاز ز خاطر ببرم
گر نکند تیر خشمت دلم را هدف
به خدا همچو مرغ پر شور و شعف به سویت بپرم
آن که او به غمت دل بندد چون من کیست
ناز تو بیش از این بهر چیست
تو الهه نازی در بزمم بنشین ، من تو را وفادارم بیا که جز این نباشد هنرم
این همه بی وفایی ندارد ثمر ، به خدا اگر از من نگیری خبر ، نیابی اثرم
این همه بی وفایی ندارد ثمر ، به خدا اگر از من نگیری خبر ، نیابی اثرم

(کریم فکور)

تصنیف دشتی ساخته اکبر محسنی ، نوت آن را که از کتاب ترانه ها و آهنگ ها جاودانه حبیب الله نصیری فر تصویر برداری شده از اینجا دریافت کنید. نوت این تصنیف در دشتی لا نوشته شده ولی من آن را در دشتی سی بمل ، یعنی نیم پرده بالاتر اجرا کرده ام. این همان پرده ای است که مرحوم بنان اجرا کرده است.

نمی دانم چرا آوازها و تصنیف هایی که صحبت از بی وفایی یار می کند مرا یاد وطن می اندازد و وقتی آن را به نیت مام وطن می خوانم حسابی به دلم می چسبد. گویی زبان حال ما خارج نشینان است که علیرغم مهر سنگینی که به سرزمین آباء اجدادی مان داریم هر کدام به دلیلی از برگشتن به آن اجتناب می کنیم. ای کاش روزی فرا برسد که به آن برگردیم بدون اینکه ناچار شویم از خیلی از موهبت هایی که اینجا داریم و آنجا یافت نمی شود صرف نظر کنیم ، از همه مهم تر آزادی و رفاه و امنیت. البته به خوبی می دانم که بدون تلاش خود ما آن روز هرگز فرا نخواهد رسید.