songsdaily آوازهای روزانه علی محمد تهرانی

حرف و سخن

واقعا که باید سر به بیابان گذاشت : روزی نیست که در کشور فلک زده عراق جان دهها و صدها انسان بیگناه و باگناه گرفته نشود . همه می گویند دنده شان نرم ، خودشان خودشان را می کشند ، حال آنکه به اعتقاد من همه این قتل ها را باید به حساب امریکاییها گذاشت. آن روزی که مخالفان جنگ می گفتند که تلفات این جنگ ، دویست هزار نفر خواهد بود ، کسی باور نمی کرد اما خرده خرده داریم به این آمار نزدیک می شویم. با هر انفجار ، هزاران خانواده دچار التهاب و مصیبت می شوند ، مصیبتی که پایانی بر آن نیست. به نظر من روشنفکران و تبعیدیان عراقی مقیم خارج هم دستشان به همه این خونها آلوده است چون برای نجات از شر صدام به جنگ رضایت دادند و همه جانبه به امریکاییها تضمین دادند. فعالان جهانی هم سر و صدای زیادی راه انداختند ولی کار عملی برای جلوگیری از جنگ نکردند. این درسی باشد برای ما که به هیچ عنوان کوتاه نیاییم. مبادا کوچکترین چراغ سبزی از جانب ما به این غداره بندهای بین المللی داده شود که هوس حمله به سرشان بزند. اگر تا به حال درخواست ضد جنگ را امضا نکرده اید حتما در اینجا امضا کنید ، این قدم اول خواهد بود. فعالان سیاسی داخل هم تاکید کرده اند که این جنگ به نابودی ایران می انجامد و دریغ که بخش قدرتمند حاکمان ما درست مثل صدام و دار و دسته اش در انتظار جنگ نشسته اند تا به خیال خود امریکا را که در موضع ضعف قرار گرفته نابود کنند و به سروری جهان برسند. سزاست که هرگونه از دستمان برمی آید جنگ طلبان داخلی و خارجی را رسوا کنیم ، و با روشهای عملی ، عوامل شکل دهنده تهاجم را از بین ببریم.

تصنیف سنگ خارا