تصنیف دود عود

ای یوسف خوشنام ما خوش میروی بر بام ما ... ای در شکسته جام ما ای بر دریده دام ما
ای نور ما ای سور ما ای دولت منصور ما.. جوشی بنه در شور ما تا می شود انگور ما
ای دلبر و مقصود ما ای قبله و معبود ما... آتش زدی در عود ما نظاره کن بر دود ما
ای یار ما عیار ما دام دل خمار ما .. پا وامکش از کار ما بستان گرو دستار ما
در گل بمانده پای دل جان میدهم چه جای دل ..وز آتش سودای دل ای وای دل ای وای ما

(مولوی)

تضنیف در دستگاه نوا ساخته پرویز مشکاتیان ، نوت آن را از که از کتاب مجموعه تصانیف پرویز مشکاتیان گردآوری علیرضا جواهری تصویر برداری شده از اینجا دریافت کنید.
این تصنیف در نوای دو نوشته شده ولی من آن را در نوای سل اجرا کرده ام.

حسن یوسفی اشکوری به اعتقاد من از جمله پاکان روزگار ما است و از نظر مشی و روش نزدیک ترین کس به مرحوم طالقانی. وقتی شنبه گذشته پس از تحمل 4 سال اسارت از زندان آزاد شد می خواستم به احترام او آوازی بخوانم ولی فرصتش را پیدا نکردم . دیروز قدری زودتر از معمول آمدم خانه بلکه این مهم را به انجام برسانم ولی سرماخوردگی گریبانم را گرفت. امروز هم چندان تعریفی نداشتم و سر کار هم نرفتم ولی هر طور بود آواز را ضبط کردم. آقای اشکوری حرفهای دل ما را شجاعانه و گستاخانه زد و به جای ما تاوانش را پرداخت. شایسته دیدم به نوبه خود ادای دینی کنم و خسته نباشیدی به او بگویم. اگر در این زمانه کسانی سزاوار این شعر مولوی باشند ، قطعا او در زمره آنان است. امیدوارم برای او توان و رمقی گذاشته باشند تا دوباره جوشی در شور ما بنهد و با سخنان آتشینش شوری در دلهای افسرده ما بیفکند.