میخک سرخ

در سکوت خلوت و خاموش شهر
ریزش رگبار باران با شتاب
در خم تاریک و تنگ کوچه ها
می شتابد تا بیابد آفتاب
می شتابد تا بیابد آفتاب
می شود پرپر به روی سینه اش
میخک سرخی ز رعدی پر طنین
سر به سینه گل به دامن میرود
می فشاند دانه دانه بر زمین
می کشد فریاد و می خندد بلند
می رهد در زیر باران می رهد
در میان خنده های عاشقان
باغ عشق جاودان گل می دهد

(مهدی شرفی)

تصنیف در ماهور ، ساخته استاد حسن یوسف زمانی.
نوت دست نوشته استاد را دارم ولی چون ممکن است راضی نباشند ، اینجا نمی گذارم. تصنیف در ریتم ۳٫۴ نسبتا تند نوشته شده ولی من آن را با ریتم تقریبا آزاد خوانده ام تا حس آن را بهتر منتقل کنم. اجرای من در ماهور فا، نیم پرده زیر دیاپازون است که می شود همان ماهور می.

امروز در خبر ها بود که دادگاه رسیدگی به قتل عزت ابراهیم نژاد قرار است تشکیل شود. عزت ابراهیم نژاد شاعر بود ، عاشق بود ، درد اجتماع داشت ، دل سوخته بود ، مظلومانه کشته شد و سمبل مظلومیت همه دانشجویانی شد که چون او سودای رهایی و آزادی داشتند. فارغ از این که نتیجه دادگاه چه باشد ، نام عزت در قلب همه عاشقان آزادی میهن ماندگار خواهد ماند. آواز امروز را تقدیم می کنم به خانواده رنج کشیده او ، دوستان زندانی اش که همه چون او در جستجوی آفتاب بودند ، و به شما که چون من داغ او را حتما به سینه دارید.