هم آوایی

این جهان کوه است و سخت و آهنین ... بی صدای ما خموش و بی طنین
همچو داود او که خلقان رام کرد ... کوه و دریا و درختان رام کرد
ما گره از کام خود وا می کنیم ... وین نواها را هم آوا می کنیم
شورشی می افکنیم اندر جهان ... تا که بشکافد جدار آسمان
ما چه می خواهیم از این بد روزگار ... جز وداد و همدلی و مهر یار
این هم آوایی برای همدلی است ... همدلی درمان هر مرده دلی است
دل چو با دیگر دلان همساز گشت ... دیو غم بر گرد او هرگز نگشت
زنده دل آن کس که با دیگر دلان ... همنوا گردید و شد از مقبلان

(خودم)

مثنوی افشاری ، افشاری لا

همه این را دیده اید و تجربه کرده اید که آدمها موقعی که خیلی سرحال هستند آوازی را که بلدند درست یا غلط با خود زمزمه می کنند. ولی شاید کسی به شما نگفته باشد که عکس این قضیه هم درست است ، یعنی وقتی آدم افسرده است اگر آواز بخواند حالش بهتر می شود . اگر شک دارید می توانید تجربه کنید. حالا اگر این آواز جمعی باشد اثر آن صد چندان می شود. من به این قضیه عمیقا باور داشتم و آرزو می کردم که روزی آواز خواندن مثل سواد خواندن و نوشتن در مملکت ما همه گیر شود. این کار نه تنها نسل سر حال تری ایجاد می کند بلکه آدمها را هم به هم نزدیک تر می کند. برای همین منظور روشی برای آموزش آواز عرضه کردم که یادگیری آواز را ساده کند تا مردم به جای اینکه شنونده باشند خودشان آوازهای سنتی و ملی خودشان را یاد بگیرند و از آن مهم تر موقعی که دور هم جمع می شوند قادر به خواندن آوازهای گروهی باشند. شما هم بد نیست شانس خودتان را با سر زدن به قسمت آموزش امتحان کنید