تبر

آه در باغ بی درختی ما .... این تبر را به جای گل که نشاند
چه تبر اژدهایی از دوزخ ....که به هر سو دوید و ریشه دواند
بشنو ازمن که این سترون شوم ... تا ابد بی بهار خواهد ماند
هیچ گل از برش نخواهد رست ...هیچ بلبل بر او نخواهد خواند

(سترون" از کتاب " یادگار خون سرو" هوشنگ ابتهاج")

دستگاه همایون، همایون لا، گوشه های چکاوک، راک، بیداد، فرود به درآمد. سبک آوازی مرحوم تاج اصفهانی

در خبرهاست که می خواهند دختری را به جرم فحشا اعدام کنند. نمی دانم این کشتن های پی در پی روح چه کسی را تسکین می دهد؟ اگر این تن فروشی از روی فقر است که دارایان مستحق عذابند، اگر از روی جهل است که مسدود کنندگان دریچه های آگاهی مردم مسئول آنند، و اگر از روی جسارت است که این کشتن ها آن خشونت و جسارت را شدت می بخشد. از اینها گذشته، چه کسی جواز کشتن می دهد؟ قانون؟ کدام قانون؟ همان که هیچ کجایش اجرا نمی شود؟ اگر آن فروشندگی جرم است ، خریداری آن جرمی است بس سنگین تر. پس چرا خریداران اعدام نمی شوند؟ سوال سختی است؟ آری ! ولی جواب آن آسان است. تبر خشونت و نابودی در باغ بی درختی ما ریشه دوانده و کارش بریدن و شکستن است. نهال های ضعیف تر و بی دفاع تر برای تسکین روح تبر مناسب تر. چاره باغ چیست؟ سوزاندن تبار تبر . باید بیاموزیم که با حذف و کشتن هیچ مشکلی از مشکلات هیچکس حل نخواهد شد. مثال زنده آن هم همین آقای ده نمکی که از تبرپیشگان سرشناس باغ ما بوده و اکنون تبر یکسو نهاده و فیلم در باره فقر و فحشا ساخته است. امیدوارم که آموخته باشد این فقر و فحشا نتیجه همان تبرهاست که بر تن مصلحان و دانایان و جوانان اجتماع زده شد