حرف و سخن
امروز پس از چندین سال بالاخره دوست خوبم مهیار را پیدا کردم. به افتخار او و به یاد سالهای شکوفای همکاریمان یک بیت از آوازی را که حدود هفت سال پیش برای کتاب خود آموز آواز ایرانی ضبط کردیم برایتان گذاشته ام. علت انتخاب این بیت این است که نوار خودآموز به خاطر این بیت جناب حافظ نزدیک یک سال در توقیف بود. پس از این در و آن در زدن های بسیار و رفت و آمد های ملال آور و جانفرسا معلوم شد که نباید می گفتیم " حالی درون پرده بسی فتنه میرود". عاقبت هم اجازه انتشار نوار را ندادند! به قول حافظ که در جای دیگر همین غزل می گوید: گر سنگ از حدیث بنالد عجب مدار
