تصنیف آشفته حالی

این همه آشفته حالی ، این همه نازک خیالی
ای به دوش افکنده گیسو از تو دارم از تو دارم
این غرور و عشق و مستی ، خنده بر غوغای هستی
ای سیه چشم و سیه مو از تو دارم از تو دارم
این تو بودی کز نظر خواندی به من درس وفا را
این تو بودی کآشنا کردی به عشق این مبتلا را
من که این حاشا نکردم ، از غمت پروا نکردم
دین من دنیای من از عشق جاویدان تو رونق گرفته
سوز من سودای من از نور بی پایان تو رونق گرفته
من خود آتشی که مرا داده رنگ فنا می شناسم
من خود شیوه نگه چشم مست تو را می شناسم
دیگر ای برگشته مژگان از نگاهم رو نگردان
دین من دنیای من از عشق جاویدان تو رونق گرفته
سوز من سودای من از نور بی پایان تو رونق گرفته
این همه آشفته حالی ، این همه نازک خیالی
ای به دوش افکنده گیسو از تو دارم از تو دارم
این غرور و عشق و مستی ، خنده بر غوغای هستی
ای سیه چشم و سیه مو از تو دارم از تو دارم

(معینی کرمانشاهی)

تصنیف شور ساخته استاد علی تجویدی. نوت آن را از اینجا دریافت کنید. این نوت از کتاب موسیقی ایرانی علی تجویدی جلد دوم تصویر برداری شده. این تصنیف در شور می نوشته شده ولی من آنرا نیم پرده بالاتر خوانده ام.

این تصنیف را همه عاشقان آشفته حال می توانند خطاب به معشوق خود بخوانند. اما من آن را خطاب به وطن خوانده ام که واقعا دوستش داریم و همه چیز ما از اوست و در عین حال مایه آشفته حالی ماست!